Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

43 ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (από 69 διαφορετικές οπτικές γωνίες και… «τσόντα» ο Λουκιανός με το «Πού βαδίζουμε κύριοι»)

Η Ντιντί θέλει πάντα. Η Όλγα είναι πασίγνωστη γι’ αυτό. Η Ούρσελ έχει ατυχήσει ήδη τρεις φορές. Η Χάιντι δεν κρύβει τίποτα. Με την Έλκε δεν ξέρεις ποτέ στα σίγουρα. Η Πέτρα διστάζει. Η Μπάρμπαρα σιωπά. Η Αντρέα έχει βαρεθεί. Η Ελίζαμπετ κάνει υπολογισμούς. Η Εύα ψάχνει παντού. Η Ούτε είναι απλώς πολύ μπερδεμένη. Η Γκάμπι δε βρίσκει κανέναν. Η Σύλβια τα βρίσκει όλα ωραία. Η Μαριάννα γίνεται έξω φρενών.

Η Ναντίν το κουβεντιάζει. η Έντιθ βάζει τα κλάματα. Η Χανελόπε το χελυάζει. Η Έρικα χαίρεται σαν παιδάκι. Με τη Λόνι θα μπορούσαμε να πετάξουμε κι ένα καπέλο ανάμεσα.
Την Κατερίνα πρέπει να την πείσεις. Η Ρίτα είναι πάντα απίκο. Η Μπριγκίτε είναι μια έκπληξη. Η Αγγέλα δε θέλει να ξέρει τίποτα. Η Χέλγκα το μπορεί. Η Τάνια φοβάται. Η Λίζα τα παίρνει όλα τραγικά. Με την Κάρολα, την Άνκε και την Χάνα δεν έχει κανένα νόημα.
Η Σαμπίνε περιμένει. Με την Ούλα είναι έτσι κάπως. Η Ίλζε αυτοσυγρατείται εκπληκτικά.
Η Κρίστελ ξέρει τι θέλει. Η Καμίλα δεν μπορεί να παραιτηθεί απ’ αυτό. Η Γκούντουλα υπερβάλλει. Η Νίνα θέλει παρακάλια. Η Αριάνε απλώς το αρνείται. Η Αλεξάνδρα είναι η γνωστή Αλεξάνδρα. Η Βρόνι τρελαίνεται. Η Κλόντια ακούει τους γονείς της. Η Ντίντι θέλει πάντα.
 [43 Ερωτικές Ιστορίες του Βολφ Βονταρτσέκ από το βιβλίο ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΟ ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, εκδόσεις Γνώση , ARTWORK by Reinaldo Tamayo Vargas paintings]

ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΙ (στίχοι και μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη):

Τα `φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα `χε με το Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα `φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα’ φτιαξε η Μάρη με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη
Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά
Τα `φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη
Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

Χώρισε ο Θωμάς με την Βαρβάρα
Και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή
Τα `φτιαξε ο Κωστάκης με τη Μάρα
Και γνώρισε ο Δημήτρης τη Βιβή
Και τα `φτιαξε η Αίμη με το φίλο του Αρτέμη
Και τον πήρε από τη Μάνια που κολλούσε στον Τοτό
Που φλερτάριζε τη Βάσω που τα είχε με τον Τάσο
Πριν τον κάνει με την Ράνια τσακωτό
Χώθηκε η Τασία στον Νικήτα και τη Σία
Που γουστάριζε τον Στάθη που αγαπούσε τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με τη Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

Χώρισε ο Λουκάς με τη Μαρίνα
και γύρισε ξανά στην Αθηνά
ψωνίστηκε ο Αντώνης με τη Ντίνα
που τα `χε με ένα φίλο του Μηνά
και τα `φτιαξε η Γκέλη ξαφνικά με το Βαγγέλη
που τα είχε με τη Τζίνα και παλιά με την Ηρώ
που αγαπούσε τον Ηλία που τα είχε με την Λία
λίγο πριν να του την πέσει η Αργυρώ
Τα `φτιαξε κι η Ρέα τελικά με τον Ανδρέα
που τον ήθελε και η Νίνα πριν γνωρίσει το Θαλή
που τα είχε με τη Λέλα και φλερτάριζε τη Στέλλα
λίγο πριν να γνωριστούν με τη Λιλή
Έφαγε η Μαρούλα τον Μανώλη από τη Ρούλα
που του άρεσε και η Μίνα που του γνώρισε η Γωγώ
που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
και που ίσως να την πήδηξα κι εγώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απ’ το φεγγίτη των ονείρων παρακείμενης σιωπής με λέξεων κυματισμούς πολύτροπους στα διάσελα του ιάμβου σ’ αυτό ή σ’ άλλο Ποίημα σηκώνει το «φουστάνι των υποσχέσεων ως τους μηρούς», η Ποίηση, θηρεύτρια των Ονείρων μας. Δώσε μας, Ποίηση, κάτι να πιστέψουμε. Δώσε μας πίστη, ένα κεντρί σαν χάδι, μια λέξη λαγνείας στον «τύπο των ήλων», την αιώνια νύχτα που σπαταλά στ’ αστέρια σωσίβιες λεπτομέρειες συνουσίας με το Όνειρο. Σε κανέναν όμως μην αποκαλύψεις τη μικρή υστερόγραφη, αιώνια ανταμοιβή στη χαραυγή. Γιατί τι δίνεις Ποίηση, τι παίρνεις; «Κινήσεις που οδηγούν σ’ ένα απλό «κρεβάτι» και καλοκαιρινά σεντόνια βάναυσα λευκά»; …